Historia szkoły - Rozdział IV

Szczegóły

 

ROZDZIAŁ IV. Wiek młodzieńczy i dojrzały: 1961-1991 

Rok szkolny 1961/62 rozpoczęło 617 uczniów w 15 oddziałach oraz 31 nauczycieli i wychowawców.

Wraz ze zmianą nazwy i siedziby szkoła weszła w okres długotrwałej stabilizacji. Na wiele lat ustalił się skład rady pedagogicznej, baza rekrutacyjna szkoły i kontakty z pobliskimi instytucjami. Ukształtował się wizerunek szkoły najczęściej przywoływany w pamięci. Już w nowym gmachu do 1968 r. opuściły liceum ostatnie roczniki uczniów klas oznaczanych numeracją 8, 9, 10, 11, i rozpoczął się nabór do czteroletniej szkoły średniej, istniejącej do 2004 roku. W roku szkolnym 1967/68 reforma edukacji zapoczątkowana w 1961. r. dotarła do liceów. Przyjęto wówczas pierwszych absolwentów ośmioklasowych szkół podstawowych. Wdrożone zostały nowe programy nauczania i nowe podręczniki do wszystkich przedmiotów.

Nazwa, siedziba, patron, kącik pamięci i wreszcie hymn szkoły, - elementy tradycji i obrzędowości szkolnej złożyły się w całość funkcjonującą przez blisko trzydzieści lat – aż po rok 1991.

Wszyscy dawni uczniowie zgodnie wspominają dziś niezwykle życzliwą dla nich atmosferę XXIII Liceum Ogólnokształcącego. Powtarza się opinia o środowisku przyjaznym dla młodzieży. Odnajdowały tu swe miejsce indywidualności, których rozwój nie dawał się zamknąć w sztywne ramy "drylu" lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych. Grono pedagogiczne składające się, w znacznej mierze, z indywidualności nie mniejszych, potrafiło zaakceptować kręte czasem drogi, którymi ich podopieczni dochodzili do dojrzałości i wiedzy. Znaleźli wówczas swe miejsce w naszej szkole: Krzysztof Jasiński (absolwent z 1962 r.) później aktor, reżyser, założyciel i wieloletni dyrektor krakowskiego teatru STU, szef krakowskiego ośrodka telewizyjnego w latach dziewięćdziesiątych, twórca popularnego telewizyjnego cyklu "Benefis...", Zbigniew Wichłacz (1966) operator filmowy, Michał Kasiński (1964) wojewoda łódzki w latach dziewięćdziesiątych i wielu innych.

Życie szkoły toczyło się nie tylko w salach lekcyjnych, składały się na nie również działania wykraczające poza realizację programów nauczania. Oto niektóre z inicjatyw podjętych przez społeczność szkolną

Komitet rodzicielski kierowany przez mec. Tadeusza Kuroszczyka budował w latach 1959 - 1960 ośrodek wypoczynkowy dla dzieci w podłódzkich Grotnikach. We frontową ścianę szkoły w 1964 r. uroczyście, wmurowana została tablica pamiątkowa z okazji Tysiąclecia Państwa Polskiego. Pierwszy raz w 1969 r. uroczyście wręczono w szkole dowody osobiste uczniom, którzy ukończyli 18 lat.

Do wspólnych sukcesów uczniów i nauczycieli zaliczyć trzeba: Zajęcie przez nasze liceum I. miejsca w "Żakinadzie Młodzieży Szkolnej i Studenckiej Miasta Łodzi" w 1966 r., dyplom w 1969 r. za najlepsze recenzje teatralne od Towarzystwa Przyjaciół Łodzi i Kuratorium Okręgu Szkolnego. W 1971 r. uczennice Marlena Miarczyńska i Barbara Chara, przygotowane przez H. Soczówkę, odniosły sukces w eliminacjach wojewódzkich I Olimpiady Języka Polskiego i Literatury a Marlena Miarczyńska reprezentowała szkołę w zawodach ogólnopolskich.

Zwiastunem kontynuowanych później sukcesów sportowych XXIII Liceum Ogólnokształcącego było uzyskanie dyplomu Dzielnicowej Rady Narodowej za zajęcie I miejsca we współzawodnictwie sportowym szkół widzewskich w 1963 r., a już w roku następnym uczeń Stanisław Wagner został mistrzem Polski w biegach na 100 i 200 metrów. Po trzynastu latach kierowania liceum przez Apolonię Zawiłę - Łuczak nastąpiła zmiana na stanowisku dyrektora. Od 1972 r. funkcję tę pełniła Aleksandra Sielczyńska. Mieliśmy powody do dumy także w tym czasie. Uczniowie liceum masowo uczestniczyli w pracach społecznych takich jak budowa Zalewu Sulejowskiego i Widzewskiego Amfiteatru w Parku Rozrywkowym. W 1973 r. uczennica Małgorzata Matusiak zdobyła złoty medal w zawodach strzeleckich, organizowanych przez Ligę Obrony Kraju. Aleksandra Winczewska, Anna Szymańska, Krzysztof Bednarek i Marek Manowski uzyskali nagrodę w konkursie historycznym. W kolejnym roku przyszły sukcesy harcerzy działających w liceum: I miejsce w dzielnicy w konkursie szczepów harcerskich, srebrny medal w harcerskich zawodach obronnych, I miejsce w konkursie harcerskich zespołów artystycznych, organizowanym przez Komendę Chorągwi Łódzkiej. Drużyna piłki ręcznej wywalczyła brązowy medal w Igrzyskach Sportowych Młodzieży Szkolnej i Studenckiej miasta Łodzi. XXIII Liceum Ogólnokształcące zajęło II miejsce w Łodzi, w ogólnopolskiej akcji "Klub Otwartych Szkół".

W tymże roku rozstrzygnięte zostały konkursy na hymn i znaczek -emblemat szkoły. Zwycięskimi twórcami znaczka byli prof. K. Wąs i uczniowie M. Piorun i P. Biegaj. Zaś autorami hymnu byli: Danuta Dąbkowska - Kruk (muzyka) - nauczycielka wychowania muzycznego, i koło polonistyczne (słowa). Z kronikarskiej powinności przytaczamy słowa tego, mało upowszechnionego, historycznego już Hymnu Szkoły.
Hymn XXIII LO z lat 1973 - 1991
Muzyka: D. Dąbkowska - Kruk. Słowa: Koło połonistyczne

W przepiękny świat młodzieńczych marzeń
Poniesie nas wiosenny wiatr
Do nowych przygód, trudów, zdarzeń
Do nowych celów, nowych spraw.
Pójdziemy jasną prostą drogą
Którą wskazała szkoła nam,
I żadne trudy nas nie zmogą
By dojść do szczęścia swego bram.

Refren:

Z piosenką w życiu, na wesoło
Z trudami się za bary bierz,
A czego nauczyła szkoła -
Na całe życie z sobą weź.
Bo mały znaczek na rękawie,
Gdzie rzymskie jest dwadzieścia trzy
Pomaga w każdej dobrej sprawie,
Wskazuje jak należy żyć.

Co dobre było jeszcze wczoraj -
Nie zadowoli nas już dziś.
Zbliża się szybko nasza pora,
Będziemy twardo w jutro iść.
Bo my z czerwonej, robotniczej,
Znojnej i hardej - każdy wie,
Jej - nasze głowy, serca, życie,
Jej - nasz radosny, dumny śpiew.

Refren

Z piosenką w życiu, na wesoło...


W 1975 zorganizowane zostały uroczyste obchody Jubileuszu Trzydziestolecia Szkoły. W skład Honorowego Komitetu Obchodów weszli, obok Apolonii - Zawiły Łuczak, Eugeniusza Zelenaya i Tadeusza Podwysockiego byłych dyrektorów i nauczycieli szkoły, przedstawiciele władz, a także przedstawiciele widzewskich zakładów pracy: Andrzej Piotrowski, Ludwik Spruch, Wiesław Szymajda, Maria Święcicka, Michalina, Tatarkówna-Majkowska, Edmund Wawrzyński, Eugeniusz Żyszkiewicz, Arkadiusz Ciupiński, Alojzy Dworniczak Henryk Grenda, Edward Jabłonka, Wanda Jabłońska, Janusz Leszczyński, Czesława Pilc.

Do jubileuszowego 1975 roku szkołę ukończyło 2010 absolwentów z czego w nowej siedzibie aż 1428.

Zarówno nauczyciele jak i uczniowie XXIII. Liceum Ogólnokształcącego bardzo chętnie uczestniczyli we wspólnych przedsięwzięciach turystyczno krajoznawczych. Najchętniej uprawianymi formami aktywności były rajdy piesze np. w Górach Świętokrzyskich czy Jurze Krakowsko - Częstochowskiej, wspólne biwaki szkolne i harcerskie organizowane w soboty i niedziele. Biwaki te odbywały się m.in. we wspomnianym już ośrodku w Grotnikach oraz nad Zalewem Sulejowskim, w którego budowę swój wkład wnieśli uczniowie szkoły. Te formy wypoczynku, edukacji krajoznawczej i jednocześnie integrowania społeczności szkolnej wymagały od uczestników znacznego wysiłku fizycznego i odporności na niewygody oraz przynosiły znakomite efekty edukacyjne i wychowawcze. Na rajdach, obozach pieszych i biwakach młodzież sama troszczyła się o wyżywienie, nocowała często w spartańskich warunkach i wędrowała bez względu na pogodę. Dla kadry pedagogicznej nie było żadnej taryfy ulgowej. Spośród osób zaangażowanych, w latach sześćdziesiątych i siedemdziesiątych, w propagowanie aktywnych form turystyki wspomnieć wypada profesorów Annę Konkiel, Włodzimierza Krawczyka, Lecha Pietrzyka, Zdzisława Szczepańskiego, Ryszarda Malinowskiego.

Aktywność społeczności szkolnej ściśle wiązała się z działającym tu szczepem harcerskim, a młodzież czerpała wiele satysfakcji ze współuczestniczenia w jego inicjatywach. Organizowane przedsięwzięcia były na tyle atrakcyjne, iż przyciągały uczniów niezrzeszonych. Byli i tacy, którzy przez cały okres nauki czynnie uczestniczyli w pracach szczepu nigdy do harcerstwa nie wstępując. Spośród nauczycieli opiekujących się szkolnym hufcem wymienić wypada Irenę Sagalarę, Barbarę Zduniak i wspomnianego już Zdzisława Szczepańskiego. Uczniowie liceum bardzo licznie i chętnie korzystali z wakacyjnego wypoczynku na obozach harcerskich, pod namiotami. Miejscowości takie jak nadmorskie Rowy i Jarosławiec czy Obrowo k. Bytowa utrwaliły się w pamięci wielu dorosłych dziś absolwentów jako miejsca magiczne. Miejsca młodzieńczych uniesień i pierwszych prób bycia dorosłym.

Lata sześćdziesiąte i siedemdziesiąte przynoszą znaczące zmiany urbanistyczne i społeczne w środowisku lokalnym. Na tak zwanym dziś "Starym Widzewie" powstały nowe osiedla mieszkaniowe: przy ul. Zbiorczej, Szpitalnej, Konstytucyjnej i Niciarnianej, nieopodal na południe, osiedle Zarzew.

Stały się one naturalną bazą rekrutacyjną dla naszego liceum. W otoczeniu szkoły ubyło starych, ubogich domków pozbawionych bieżącej wody i kanalizacji. W końcu lat siedemdziesiątych wyrastać zaczął duży zespół osiedli mieszkaniowych nazywanych zbiorczo Widzew Wschód, którego osiami są ulice Rokicińska i Puszkina. Oblicze dzielnicy ulegało diametralnym zmianom. Widzew stawał się wielkim skupiskiem ludności różnych profesji i różnego pochodzenia, zaś lokalizacja siedziby szkoły z peryferyjnej zmieniła się na centralną. Wobec wzrostu zaludnienia rosły i potrzeby edukacyjne mieszkańców. XXIII Liceum Ogólnokształcące pozostając pierwszą widzewską szkołą średnią nie było już samo. W 1965 r., wskutek przeprowadzki do nowego budynku przy ul. Nowej, na obszarze Widzewa znalazło się II LO im. G. Narutowicza. Z kolei w latach osiemdziesiątych, na osiedlach Widzewa Wschodu, powstały dwa licea ogólnokształcące, działające w ramach zespołów szkół.

Lata pokwitania i dojrzałości naszej Atrakcyjnej Sześćdziesięciolatki to okres sukcesów sportowych młodzieży i ich wychowawców. Szczególne osiągnięcia, zwłaszcza w sportach zespołowych, mieli uczniowie szkoły pod opieką nauczycieli wychowania fizycznego Andrzeja Rozwadowskiego, Bogdana Barańskiego oraz Zbigniewa Małkiewicza. Nauczyciele Ci, wpajali młodzieży potrzebę ruchu, gimnastyki, sportu, wychowali wielu zawodników, którzy odnoszą dziś sportowe sukcesy. Wśród wielu medali, dyplomów, odznaczeń sportowych znajdują się również te, które są wyrazem uznania dla wymienionych nauczycieli, np. Bogdan Barański został zwycięzcą plebiscytu na 10 najlepszych nauczycieli WF w województwie łódzkim w roku szkolnym 1986/87. Warto wspomnieć, iż wśród szkolnych sportsmenów - trenerów znalazł się również nauczyciel wychowania technicznego Jerzy Mańka. Pan Jerzy Mańka był trenerem lekkiej atletyki oraz zawodnikiem uprawiającym bieg maratoński. Przez wiele lat w przerwach i po zakończonych lekcjach rozgrywano w szkole mecze siatkówki - młodzież kontra kadra pedagogiczna. Po stronie nauczycieli grali przedstawiciele różnych specjalności : matematycy, chemicy, nauczyciele przysposobienia obronnego a jak twierdzą naoczni obserwatorzy -grali dobrze.

Od sportu w XXIII Liceum Ogólnokształcącym nie sposób było uciec i decydowały o tym nie tylko czynniki wewnętrzne. Nic dziwnego skoro vis a vis, po drugiej stronie ulicy Armii Czerwonej znajdował się stadion i hala sportowa RTS Widzew a w przylegającym do budynku szkoły Parku Widzewskim basen i hala sportowa klubu Anilana. Od połowy lat siedemdziesiątych zaczęło się pasmo niepowtarzalnych sukcesów drużyny piłkarskiej "Widzewa Łódź". Nie oznacza to, że wszyscy uczniowie i nauczyciele stali się kibicami uczęszczającymi na mecze. Odległość od dziedzińca szkoły do stadionu w linii prostej nie przekracza 100 metrów, wystarczyło więc podczas przerwy przebyć ten odcinek by obserwować z bliska trenujące "gwiazdy" tego formatu co Z. Boniek, W. Smolarek, J. Młynarczyk. Piłkarzy spotykało się w okolicach budynku szkoły, czasem romansujących z uczennicami a czasem robiących zakupy w okolicznych sklepach. Niekiedy to uczniowie szkoły, jak choćby Tomasz Łapiński, zostawali gwiazdami klubu i reprezentacji Polski. Byli też wśród uczniów oraz grona pedagogicznego gorący sympatycy drużyny, chętnie uczęszczający na mecze ligowe. Do nich zaliczał się m. in. nauczyciel matematyki i wicedyrektor liceum Henryk Cieślak zwany powszechnie Kaziem.

Osiągnięcia sportowe stały się, w owych latach, jedną z wizytówek naszej szkoły a kultura fizyczna integralną częścią działalności. Liczne trofea w postaci pucharów, orderów, medali i dyplomów są świadectwem bogatych sportowych tradycji XXIII LO. Młodzież zdobywała sprawność ruchową, tężyznę fizyczną podczas lekcji wychowania fizycznego, na zajęciach sportowych w ramach Szkolnego Klubu Sportowego, dla chętnych organizowane były zajęcia na basenie - nauka pływania i jej doskonalenie. Okazją do mobilizacji wysiłku młodzieży były konfrontacje w spotkaniach z innymi szkołami: mecze, turnieje, zawody sportowe organizowane są na szczeblu dzielnicy, województwa i kraju.

Szkoła kilkakrotnie zajmowała wysokie lokaty pod względem usportowienia wśród szkół średnich dzielnicy Widzew, (w latach 1962/63, 1976/77, 1977/78, 1978 /79, 1983/84 i 1987/88). Dyscyplinami koronnymi młodzieży naszej szkoły były gry zespołowe, a szczególnie piłka koszykowa i piłka ręczna. Do największych sukcesów w piłce koszykowej dziewcząt zaliczyć trzeba złote medale zdobyte w mistrzostwach województwa łódzkiego w latach: 1981/82,1984/85, 1985/86, srebrne medale wiatach 1982/83, 1983/84 i 1986/87.

W 1980/81 koszykarki RTSu Widzew, w skład którego wchodziły nasze uczennice, zdobyły IV miejsce w Polsce. Dwie uczennice naszej szkoły - Agata Olczyk i Marzena Julkowska wchodziły w skład zespołu, który w Mistrzostwach Polski Juniorek w 1986 roku zdobył brązowy medal, a w roku 1987 - złoty. W kadrze narodowej grała Zdzisława Gortat - obecnie trener koszykówki (zbieżność nazwisk z Marcinem Gortatem przypadkowa).

Sukcesy chłopców w piłce ręcznej to brązowe medale w latach: 1971, 1974, 1975 i 1993. W I ligowej drużynie "Anilany" oraz w reprezentacji Łodzi grali Wojciech Stasio, Jerzy Kałamarz, Marcin Kondek, a Michał Moder był w reprezentacji Łodzi juniorów. Reprezentantami Polski w piłce nożnej byli: wspomniany już Tomek Łapiński, Bogusław Plich i tragicznie zmarły Jacek Płuciennik - absolwenci naszej szkoły.

Udziałem uczniów i nauczycieli, były również znaczące sukcesy lekkoatletyczne. Przykładem mogą być zawody o Puchar "Przeglądu Sportowego'", w roku 1983/84, w którym nasza szkoła zdobyła nagrodę za zajęcie I. miejsca. Kontynuatorami osiągnięć Stanisława Wagnera z lat sześćdziesiątych (w późniejszych latach reprezentował Polskę w Igrzyskach Olimpijskich w Monachium), byli uczniowie Tomasz Gwardys i Mariusz Grisgraber, którzy w finałach korespondencyjnych biegów przełajowych Łódź - Iwanowo, w maju 1980 r. zajęli indywidualnie I i II miejsce.

Na szczególną uwagę zasługuje sukces Sławomira Latka, ucznia niepełnosprawnego – bez ręki - który wchodził w skład reprezentacji szkoły
w piłkę siatkową, a następnie należał do reprezentacji Polski niepełnosprawnych w tej dyscyplinie sportu.

Naturalnie aktywność fizyczna nie zastępowała uczniom intelektualnej, lecz ją uzupełniała. Młodzież spotykała się w szkole i dyskutowała na aktualne tematy z odwiedzającymi ją gośćmi. Wśród nich w latach sześćdziesiątych był światowej sławy pisarz Stanisław Lem, z którym spotkanie zorganizował Z. Szczakowski.

Dyrektor Aleksandra Sielczyńska zakończyła swą misję w 1976 r. a kierowanie szkołą powierzono Bogdanowi Parzyjagle. Po dwóch kolejnych latach dyrektorem została Teresa Majchrzak.

Druga połowa lat siedemdziesiątych przyniosła zmiany w sposobie myślenia Polaków o społeczeństwie, ustroju i swojej kondycji. Papieżem wybrany został K. Wojtyła i milowymi krokami zbliżał się przełom solidarnościowy.

Rok szkolny 1980/1981 był czasem gwałtownie rosnącego zainteresowania uczniów sprawami kraju i świata. Zdobywane informacje natychmiast wykorzystywano do objaśniania istniejącej rzeczywistości. Przyspieszone dojrzewanie obywatelskie, jakie przypadło w udziale tym kilku rocznikom absolwentów, było zjawiskiem bezprecedensowym w historii szkoły. Młodzież musiała dokonać wyborów określających nie tylko kierunek dalszego kształcenia, ale i postawę etyczną wobec wydarzeń zachodzących w kraju. Uczniowie samodzielnie zdobywali książki autorów dotąd niepublikowanych w oficjalnym obiegu, zarówno te z zakresu literatury pięknej, jak i publicystyki politycznej. Uczęszczali na spotkania z przedstawicielami rodzącego się ruchu społecznego Solidarność. Dyskusje i polemiki na lekcjach historii, języka polskiego, pnos-u (propedeutyka nauki o społeczeństwie) zazwyczaj oddalały tok lekcji od zaplanowanego przez nauczycieli ale owocowały tak wielkim zaangażowaniem uczniów, że dzwonek na przerwę nie oznaczał końca zajęć. Także i wówczas nauczyciele nie zawiedli zaufania młodzieży, wykazując zwykłą ludzką przyzwoitość i wielką dozę tolerancji wobec nie zawsze taktownych manifestacji poglądów swych podopiecznych.

W latach osiemdziesiątych byliśmy częścią zespołu składającego się z XXIII Liceum Ogólnokształcącego i Szkoły Podstawowej nr 200, która we wschodniej części budynku zajęła miejsce Technikum Handlowego. Trochę jak w czasach jedenastolatki, w budynku przy Armii Czerwonej 41, ale zarazem inaczej. Młodzież starsza i młodsza wykorzystywała, odrębne części rozległego gmachu szkolnego i w zasadzie nie miała ze sobą styczności. W 1982 r. dyrektorem zespołu szkół została Barbara Zduniak.

Pojawiło się wówczas w życiu liceum sporo nowinek. W połowie lat osiemdziesiątych szkoła podjęła nauczanie młodzieży hospitalizowanej w nowo powstałym szpitalu Centrum Kliniczno Dydaktycznego Akademii Medycznej (obecnie Uniwersytetu Medycznego w Łodzi) przy ul. Czechosłowackiej. Zadanie to realizowane to było aż do 2013r. Nauczyciele dojeżdżali do leczących się uczniów, udzielając im konsultacji oraz prowadząc lekcje, pomagali uniknąć zaległości w nauce.

Choć wśród uczniów liceum nie brakowało talentów humanistycznych, to większość kończących szkołę abiturientów kierowała swe zainteresowania ku politechnicznym kierunkom studiów. Szkoła nawiązała więc z Politechniką Łódzką współpracę, pozwalającą na uznawanie przez tę uczelnię egzaminów maturalnych z matematyki i fizyki za równoważne z egzaminami wstępnymi. Podczas matur, w salach obecni byli obserwatorzy PŁ. Umowa ta realizowana była do końca funkcjonowania czteroletniego liceum.

   

Filmy  

   
© XXIII Liceum Ogólnokształcące w Łodzi; korzystając z witryny akceptujesz politykę cookies